środa

Rośliny przeciwmiażdżycowe

Miażdżyca jest chorobą tętnic. Charakteryzuje się ogniskowym gromadzeniem w ścianach naczyń krwionośnych złogów cholesterolu, soli wapnia, a także zlepków komórek zwanych piankowatymi. Wytwarza się wtedy tzw. ognisko miażdżycowe (blaszka miażdżycowa), które zwęża światło tętnic i hamuje przepływ krwi.
W efekcie tkanki otrzymują mniej krwi, a więc mniej tlenu, co powoduje niedotlenienie poszczególnych narządów, niebezpieczne zwłaszcza w przypadku serca lub mózgu. Skupiska cholesterolu nagromadzone w ścianach tętnic aktywizują procesy krzepnięcia krwi (we krwi pojawia się dużo płytek, które biorą udział w tworzeniu skrzepu), co stopniowo może doprowadzić do wytwarzania w naczyniach skrzepów całkowicie blokujących przepływ krwi.
Dochodzi wówczas do martwicy tkanek zaopatrywanych w krew  następstwem zaburzeń ich przewodzenia na skutek różnorodnych zmian chorobowych w mięśniu sercowym.
W każdym przypadku niedomagań układu krążenia właściwe rozpoznanie i leczenie powinien ustalić lekarz. Medycyna naturalna, w tym leki roślinne, wspomaga leczenie klasyczne. Do środków roślinnych należą: korzenie kozłka lekarskiego (27), ziele serdecznika (59), kwiatostany i owoce głogu (15), cebule czosnku (11) i owoce róży (55).